التماس من

دوستـــ دارم

 

 اونی که مدعی بود عاشقته

تو رو تو فاصله ها تنها گذاشت

بی خبر رفت و تو این بی راهه ها

رد پاشم واسه چشمات جا نزاشت

آی دلو سوزوندی                 آی چرا نموندی

شعر

دردهای من
جامه نیستند
تا ز تن در آورم
چامه و چکامه نیستند
تا به رشته‌ی سخن درآورم
نعره نیستند
تا ز نای جان بر آورم

دردهای من نگفتنی
دردهای من نهفتنی است

دردهای من
گرچه مثل دردهای مردم زمانه نیست
درد مردم زمانه است
مردمی که چین پوستینشان
مردمی که رنگ روی آستینشان
مردمی که نام‌هایشان
جلد کهنه‌ی شناسنامه‌هایشان
درد می‌کند

من ولی تمام استخوان بودنم
لحظه‌های ساده‌ی سرودنم
درد می‌کند

انحنای روح من
شانه‌های خسته‌ی غرور من
تکیه‌گاه بی‌پناهی دلم شکسته است
کتف گریه‌های بی‌بهانه‌ام
بازوان حس شاعرانه‌ام
زخم خورده است

دردهای پوستی کجا؟
درد دوستی کجا؟

این سماجت عجیب
پافشاری شگفت دردهاست
دردهای آشنا
دردهای بومی غریب
دردهای خانگی
دردهای کهنه‌ی لجوج

اولین قلم
حرف حرف درد را
در دلم نوشته است
دست سرنوشت
خون درد را
با گلم سرشته است
پس چگونه سرنوشت ناگزیر خویش را رها کنم؟

درد
رنگ و بوی غنچه‌ی دل است
پس چگونه من
رنگ و بوی غنچه را ز برگ‌های تو به توی آن جدا کنم؟

دفتر مرا
دست درد می‌زند ورق
شعر تازه‌ی مرا
درد گفته است
درد هم شنفته است
پس در این میانه من
از چه حرف می‌زنم؟

درد، حرف نیست
درد، نام دیگر من است
من چگونه خویش را صدا کنم؟ 
                                                                              
قیصر امین‌پور

شاید آخرین عاشقانه هایم برای تو

سلام عزیز تر از جانم

سلام مهربانترین انسان روی زمین خوبی ؟سلامتی ؟

قربونت برم این روزا نزدیک به بدترین روز زندگیمه نزدیک به روز تولدم که شاید تاچند سال پیش بهترین روز زندگیم بود واز ۲سال پیش روز تولدم یعنی ۱۳مهر به قول بعضی ها ۱+ ۱۲ بدترین روز زندگیم شده بهش که نزدیک می شم خیلی بهم فشار میاد واذیت می شم چون تو ی این روز تو رو از دست دادم .وای چه روز سختی .وقتی بودی نمی فهمیدم کی پیشمه حالا که نیستی تازه بعد از دو سال می فهمم واقعا گل بودی .گلم دارم دوباره میرم ازدواج کنم رفتم خواستگاری نمی دونم می دونی یا نه البته بدون هیشکی برام تو نمی شی این رو از ته دل می گم ولی چاره ای ندارم تنهایی داشت نابودم می کرد تو هم که فقط تو یه ماه فقط دو یا سه دفعه می امدی به خوابم اونم به لطف دعا ونذر اگه مطمئن بودم هر شب میای به خوابم باور می کنی ازدواج نمی کردم .راستی بهت بگم دختر خوب ومهربونیه متولد ۵۹شاید اگه می دیدیش تصدیق می کردی که دختر خوبیه البته بازم میگم هیشکی برام تو نمی شی گفتم برم ازدواج کنم تا شاید تو هم بری سوی زندگیه خودت .اگه برنامم قطعی بشه شاید دیگه خیلی کم بتونم برات بنویسم ولی می نویسم امشب تصمیم گرفتم زندگیمونو بشکل خاطره بنویسم وبرات بفرستم برام دعا کن شاید باز یه روز روزگار منو تو رو بهم رسوند دوستت دارم وتا ابد تو قلب منی عزیزتر ازجونم.